Nagrobek Anny Stawiskiej w kolegiacie w Wiślicy

Późnorenesansowy nagrobek Anny Stawiskiej (zm. 1617 r.) z płaskorzeźbioną postacią zmarłej znajduje się w kolegiacie w Wiślicy. Prawdopodobnie autorem był nieustalony rzeźbiarz z Chęcin.

Wnętrze kościoła Świętej Trójcy w Bogacicy

Wnętrze kościoła Świętej Trójcy w Bogacicy zachwyca bogatym wystrojem neobarokowym, który nadaje świątyni wyjątkowy charakter. 

Centralnym punktem prezbiterium jest okazały ołtarz główny, ozdobiony licznymi złoceniami i figurami świętych. 

W nawie bocznej znajduje się zabytkowa ambona, której kunsztowne wykonanie przyciąga wzrok wiernych i turystów. Ważnym elementem wyposażenia jest historyczna chrzcielnica, będąca świadectwem wielowiekowej tradycji chrzcielnej parafii. Ściany świątyni zdobią cenne obrazy religijne oraz stacje Drogi Krzyżowej, utrzymane w stylistyce epoki. Kościół szczyci się posiadaniem relikwii św. Jana Pawła II oraz św. Faustyny Kowalskiej, które są wystawione do publicznej czci. 

Oprawę muzyczną liturgii zapewniają zabytkowe organy, charakteryzujące się szlachetnym brzmieniem. 

Całość wyposażenia dopełniają liczne rzeźby i detale architektoniczne, które tworzą spójną i podniosłą przestrzeń sakralną.

Kościół św. Trójcy w Bogacicy - zewnątrz

Architektura kościoła Świętej Trójcy w Bogacicy to przykład późnobarokowej świątyni z elementami neobarokowymi, wzniesionej w latach 1797–1805. Budowla charakteryzuje się masywną bryłą z jedną, dominującą wieżą, którą dobudowano w 1905 roku. 

Wieżę wieńczy charakterystyczny dla tego stylu cebulasty hełm z latarnią, nadający kościołowi smukłości. Elewacja świątyni jest tynkowana i posiada subtelne podziały ramowe, co podkreśla jej klasycystyczną prostotę. We wnętrzu kościoła dominuje bogaty wystrój neobarokowy, który harmonijnie łączy się z architekturą obiektu. Kluczowym elementem architektonicznym jest sklepienie kolebkowe z lunetami, zdobiące przestronną nawę główną. Prezbiterium jest wydzielone i zamknięte półkoliście, co jest typowe dla założeń barokowych w regionie opolskim. Całość założenia architektonicznego, wraz z otaczającym murem, tworzy spójny zespół zabytkowy wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego.

Dekoracje bożonarodzeniowe w katedrze polowej WP w Warszawie

 

Dawny kościół ewangelicki w Wieluniu

Dawny kościół ewangelicki w Wieluniu, położony przy ulicy Ewangelickiej 6, został pierwotnie wzniesiony jako świątynia klasztorna sióstr bernardynek w XVII wieku. Po kasacie zakonu, w 1837 roku budynek został przekazany przez władze rosyjskie wspólnocie ewangelickiej. Wraz z plebanią służył parafii ewangelicko-augsburskiej przez wiele dekad. W 2022 roku, ze względu na znikomą liczbę wiernych, parafia zdecydowała o sprzedaży nieruchomości gminie Wieluń. Po przejęciu obiektu, gmina przekazała go w opiekę pobliskiemu Muzeum Ziemi Wieluńskiej. 

Obecnie w historycznym budynku prowadzone są badania archeologiczne, mające na celu odkrycie jego pierwotnych elementów. Po remoncie kościół ma pełnić funkcje kulturalne i muzealne, będąc dostępnym dla mieszkańców. Mieszkańcy mieli już okazję zwiedzać dawny kościół podczas dni otwartych organizowanych przez muzeum. Ostatecznie, dawny kościół ewangelicki w Wieluniu przechodzi transformację z miejsca kultu na ważny ośrodek kultury i historii miasta.

Kościół ewangelicki św. Michała Archanioła w Gierałcicach

Drewniany kościół ewangelicko-augsburski św. Michała Archanioła w Gierałcicach jest wyjątkowym zabytkiem sakralnym, położonym niedaleko Wołczyna. Jego historia sięga końca XVI wieku, kiedy to ewangelicy przejęli istniejącą tam kaplicę nagrobną rodziny Gierałtowskich. Świątynia została wzniesiona bez użycia gwoździ, a jedynie za pomocą drewnianych kołków. Ostateczny kształt kościół zyskał po rozbudowie w latach 1822-1823, kiedy to został ukształtowany w typowym stylu budownictwa protestanckiego. Jest to jeden z pięciu tzw. salowych kościołów na Opolszczyźnie, charakteryzujący się brakiem wydzielonego prezbiterium. Wnętrze świątyni dostosowano do liturgii protestanckiej, co widać między innymi w obszernych emporach. Kościół ten leży na szlaku „Kościółków Drewnianych” w powiecie kluczborskim, co podkreśla jego wartość kulturową. Mimo upływu lat, świątynia nadal zachwyca swoim urokiem i jest świadectwem dawnej architektury. Kościół jest filialny i należy do parafii ewangelicko-augsburskiej w Wołczynie. W ostatnich latach zabytek przeszedł gruntowny remont.

Wnętrze kościoła św. Zygmunta w Szydłowcu (I)

W wystroju wnętrza kościoła św. Zygmunta w Szydłowcu dominuje styl renesansowy. Świątynia składa się z prezbiterium i prostokątnej nawy. 

Prezbiterium sklepione jest gwiaździście. Wykonano je według projektu rozrysowanego na północnej ścianie nawy głównej. Doskonale zachowany naścienny ryt sklepienia jest rzadkością w tej części Europy. 

W ścianie prezbiterium znajduje się płyta nagrobna Mikołaja Szydłowieckiego z czerwonego marmuru, wykonana w warsztacie Bartolomeo Berecciego - budowniczego kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu. Autorem częściowo zachowanych polichromii w nawie głównej, a także na pierwotnym stropie nawy jest prawdopodobnie sprowadzony z Mogiły Stanisław Samostrzelnik.

W prezbiterium na północnej ścianie umieszczony jest przepiękny późnogotycki poliptyk, przedstawiający Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny i sceny ewangeliczne, wykonany w 1509 r. w warsztatach krakowskich. Na poliptyku wyobrażeni zostali także członkowie rodziny Szydłowieckich, którzy byli jego fundatorami.

Nawa nie jest sklepiona, posiada strop (obecny pochodzi z pierwszej połowy XVIII wieku). 

W nawie głównej, obok północnego wejścia znajduje się klasycystyczny nagrobek Marii z Gawdzickich Radziwiłłowej. Postać kobieca wsparta na urnie wzorowana jest na rzymskiej kopii greckiej rzeźby Śpiąca Ariadna (obecnie w Muzeum Kapitolińskim w Rzymie).

Sanktuarium Matki Boskiej Ostrobramskiej w Skarżysko-Kamiennej

Decyzją ks. biskupa Edwarda Materskiego, pierwszego ordynariusza diecezji radomskiej, rodem z Wilna, w maju 1988 roku rozpoczęto budowę Sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej w Skarżysku-Kamiennej. W 1989 roku ks. kard. Henryk Gulbinowicz dokonał poświęcenia kaplicy i intronizacji wizerunku Matki Bożej. Obraz jest wierną kopią wileńskiego przedstawienia i namalowała go wilnianka Izabela Borowska. Koronacja obrazu Matki Boskiej Ostrobramskiej odbyła się 2 lipca 2005. 7 stycznia 2014 roku sanktuarium otrzymało tytuł bazyliki mniejszej dekretem papieża Franciszka. 

Matka Boska Ostrobramska jest patronką Skarżyska-Kamiennej.