Kaplica św. Kazimierza w katedrze wileńskiej

Kaplica św. Kazimierza, wzniesiona w XVII wieku przy katedrze wileńskiej, to jeden z najcenniejszych i najpiękniejszych zabytków baroku w Europie Środkowo-Wschodniej. Budowę tej rodowej kaplicy grobowej Jagiellonów rozpoczęto z inicjatywy króla Zygmunta III Wazy, a ukończono za panowania jego syna, Władysława IV.

W centralnym ołtarzu spoczywa kunsztowna, srebrna trumna z relikwiami św. Kazimierza, ufundowana w okresie baroku. Nad ołtarzem wisi niezwykły wizerunek świętego, na którym domalowana dłoń – mimo prób jej zamalowania przez artystę – uparcie pojawiała się na płótnie, co uznano za cud.

Świątynię wzniesiono na planie kwadratu i zwieńczono monumentalną kopułą z latarnią, co nawiązuje bezpośrednio do Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu. Wnętrze zachwyca kosztowną okładziną z wielobarwnych, importowanych marmurów, które tworzą kontrast z bielą stiukowych rzeźb. W niszach ściennych ustawiono unikalne, pokryte srebrem figury przedstawiające dawnych władców z dynastii Jagiellonów.

Bezpośrednio pod posadzką kaplicy znajduje się krypta, w której spoczywają szczątki króla Aleksandra Jagiellończyka oraz Elżbiety Habsburżanki i Barbary Radziwiłłówny.

Kaplica polska w kościele skalnym w Budapeszcie

Kaplica Polska w Kościele Skalnym w Budapeszcie (znanym też jako kościół paulinów) to wyjątkowe miejsce modlitwy usytuowane w jaskini we Wzgórzu Gellérta. Powstała ona w latach 30. XX wieku jako symbol głębokiej i wielowiekowej przyjaźni polsko-węgierskiej. 

Centralnym elementem ołtarza jest monumentalny, wykonany z brązu orzeł w koronie, będący dziełem polskiego artysty Bronisława Chromego. Na piersi orła umieszczona została wierna kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, którą węgierscy paulini otrzymali w darze od swoich polskich współbraci z Jasnej Góry. Na ozdobnej barierce kaplicy można zobaczyć herby obu narodów połączone symbolem zakonu paulinów. 

Wnętrze skrywa również rzeźbę przedstawiającą świętą Jadwigę, która była węgierską księżniczką i zarazem królową Polski. 

Choć kaplica powstała jeszcze przed wybuchem II wojny światowej, szybko zyskała dramatyczne znaczenie historyczne. Po 1939 roku stała się ona regularnym miejscem schronienia oraz modlitwy dla rzesz polskich uchodźców i internowanych żołnierzy. 

W okresie rządów komunistycznych w 1951 roku kościół został splądrowany przez tajną policję, a wejście do jaskini zamurowano grubym betonowym murem. Dopiero po upadku komunizmu w 1989 roku świątynię zwrócono zakonowi paulinów, dzięki czemu Polacy i Węgrzy mogą ponownie odwiedzać to niezwykłe miejsce.

Kaplica św. Benedykta w Bazylice św. Pawła za Murami

Kaplica św. Benedykta znajduje się po prawej stronie transeptu, stanowiąc jedną z bocznych przestrzeni modlitewnych bazyliki św. Pawła za murami w Rzymie. Została zaprojektowana przez architekta Pasquale Belliego i ukończona w połowie XIX wieku podczas odbudowy świątyni. Wnętrze kaplicy wyróżnia się surowszym, klasycystycznym stylem, który kontrastuje z przepychem głównego transeptu. Jej unikalną cechą jest architektura naśladująca antyczną celę rzymskiej świątyni, co nadaje jej wyjątkowy charakter.

Głównym elementem dekoracyjnym jest dwanaście żłobkowanych kolumn z doryckimi kapitelami, wykonanych z szarego marmuru. Kolumny te pochodzą z ruin pierwotnej bazyliki, która uległa niemal całkowitemu zniszczeniu w pożarze z 1823 roku. W ołtarzu głównym kaplicy znajduje się posąg św. Benedykta dłuta Pietra Teneraniego, przedstawiający świętego w tradycyjnym habicie. Sufit kaplicy zdobi kasetonowa dekoracja, która nawiązuje do wzorców antycznych i renesansowych. Kaplica jest miejscem szczególnej czci dla zakonu benedyktynów, którzy od wieków opiekują się rzymską bazyliką. Całość założenia architektonicznego ma na celu oddanie hołdu monastycyzmowi zachodniemu, którego św. Benedykt jest patronem.

Kaplica św. Anny w Busku-Zdroju

Kaplica św. Anny w Busku-Zdroju (nazywana też kościółkiem zdrojowym) została wzniesiona w stylu neogotyckim w 1888 roku. Położona jest na najwyższym wzniesieniu parku zdrojowego, we wschodniej części uzdrowiska Busko-Zdrój, nieopodal Sanatorium Marconi.

The Chapel of St. Anna in Busko-Zdrój (also called the spa church) was built in the neo-Gothic style in 1888. It is located on the highest hill of the spa park, in the eastern part of the Busko-Zdrój spa, near the Marconi Sanatorium.

Kaplica bł. ks. Józefa Stanka w Muzeum Powstania Warszawskiego

Ikona bł. ks. Józefa Stanka, patrona kaplicy, kapelana powstania warszawskiego i męczennika, beatyfikowanego w 1999 roku przez św. Jana Pawła II w Warszawie - ikona autorstwa Mateusza Środonia.

W Muzeum Powstania Warszawskiego znajduje się kaplica pw. bł. ks. Józefa Stanka, kapelana Zgrupowania AK „Kryska", w której odprawiane są dla zwiedzających Msze św. w każdą niedzielę o godzinie 12.30. 

Ks. Józef Stanek urodził się 4 grudnia 1916 roku w Łapszach Niżnych na Spiszu. Młody pallotyn w kwietniu 1941 roku przyjął święcenia kapłańskie. W tym samym niemal czasie rozpoczął studia na tajnym Wydziale Socjologii UW, do wybuchu Powstania pracując jako duszpasterz i kapelan szpitala w Zakładzie Sióstr Rodziny Maryi na Koszykach. W konspiracji działał w Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej. W drugiej połowie sierpnia 1944 roku został kapelanem walczącego na Czerniakowie Zgrupowania „Kryska”, przybierając pseudonim „Rudy”. Odprawiał msze polowe dla żołnierzy AK i cywilów, spowiadał, odwiedzał pacjentów w szpitalach, ratował rannych, wynosząc ich z pierwszej linii frontu. W ostatnich dniach powstania na Przyczółku Czerniakowskim poświęcał się ratowaniu życia innych, odmawiając ewakuacji na praski brzeg Wisły i oddał swe miejsce w pontonie rannemu żołnierzowi. Ks. Józef Stanek „Rudy”, schwytany przez SS-manów, zginął na szubienicy 23 września 1944 roku.

Pierścień ofiarowany bohaterskiej Warszawie przez arcybiskupa Józefa Feliksa Gawlinę, który w latach wojny pełnił funkcję Biskupa Polowego Polskich Sił Zbrojnych na uchodźstwie.

Antependium ołtarza tworzy obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, znany jako „Madonna z Zeithain”. Rysowany kredką na tekturze niewielki obrazek powstał w Wigilię 1944 roku w szpitalu jenieckim obozu Zeithain jako dzieło nieznanego powstańca – w cywilu profesora medycyny. Zwracają uwagę czerwone korale na szyi Madonny, nawiązujące do tradycyjnych polskich strojów ludowych. Obraz jest darem Pani Kazimiery Strahl-Drozdowskiej.

Artysta Mateusz Środoń stworzył malowidło ścienne "Pochód 108 męczenników", które przedstawia polskich męczenników z czasu II wojny światowej.

W surowym wnętrzu uwagę przykuwa monumentalny krucyfiks z drewna dębowego na ścianie ołtarzowej. Postać Chrystusa jest repliką ocalałej rzeźby z kościoła św. Trójcy na warszawskim Solcu, w którego pobliżu Niemcy dokonali egzekucji ks. Józefa Stanka. Jej autorem jest artysta rzeźbiarz Józef Wąsacz z Krakowa.

Kaplicę urządzono w pomieszczeniu dawnej stacji uzdatniania wody elektrowni tramwajowej na Woli. Przylega ono do wielkiej hali kotłowni, w której ulokowane są wystawy i kino.

Ściany kaplicy wyłożono szarym wapieniem z Hiszpanii, natomiast podłogę kostką brzozową.

Im Museum des Warschauer Aufstands gibt es auch eine Kapelle gesegnet Fr. Józef Stanek, Kaplan der Heimatheeresgruppe „Kryska", wo jeden Sonntag um 12.30 Uhr die Heiligen Messen für Besucher gefeiert werden. Pater Józef Stanek wurde am 4. Dezember 1916 in Łapsze Niżne in Spisz geboren. Der junge Pallottiner wurde im April 1941 fast zum Priester geweiht gleichzeitig begann er ein Studium an der geheimen Soziologieabteilung der Universität Warschau, arbeitete als Seelsorger und Krankenhausseelsorger bei den Schwestern der Marienfamilie in Koszyki bis zum Ausbruch des Aufstands, Seelsorger der „Kryska“-Gruppe kämpfte in Czerniaków unter dem Pseudonym "Rudy". Er feierte Feldmessen für Soldaten und Zivilisten der Heimatarmee, gestand, besuchte Patienten in Krankenhäusern, rettete Verwundete und trug sie von der Front. In den letzten Tagen des Aufstands in Przyczółek Czerniakowski , widmete er sich der Rettung des Lebens anderer, weigerte sich, an das Praga-Ufer der Weichsel zu evakuieren, und überließ seinen Platz auf dem Ponton der verwundeten Frau der Soldat. Fr. Józef Stanek „Rudy“, von der SS gefangen genommen, starb am 23. September 1944 am Galgen.

Die Kapelle wurde im Raum der ehemaligen Wasseraufbereitungsanlage des Straßenbahnkraftwerks in Wola eingerichtet. Es grenzt an den großen Saal des Heizkellers, in dem sich Ausstellungen und ein Kino befinden. Der Künstler Mateusz Środoń schuf das Wandbild „Prozess der 108 Märtyrer“, das polnische Märtyrer aus dem Zweiten Weltkrieg darstellt. Im nüchternen Innenraum fällt das monumentale Kruzifix aus Eichenholz an der Altarwand auf. Die Christusfigur ist eine Nachbildung einer erhaltenen Skulptur aus der Kirche St. Trinity in Warschaus Solec, in dessen Nähe die Deutschen Fr. Jozef Stanek. Sein Autor ist der Bildhauer Józef Wąsacz aus Krakau. Die Wände der Kapelle waren mit grauem Kalkstein aus Spanien verkleidet, der Boden mit Birkenwürfeln. Den Antependium des Altars bildet das Bildnis der Jungfrau Maria mit Kind, bekannt als „Madonna von Zeithain“. Das kleine, mit Buntstift auf Karton gezeichnete Bild entstand am Heiligabend 1944 im Kriegsgefangenenlazarett des Lagers Zeithain als Werk eines unbekannten Aufständischen - eines Medizinprofessors in Zivil. Die roten Perlen an Madonnas Hals ziehen die Aufmerksamkeit auf sich und beziehen sich auf traditionelle polnische Volkstrachten. Das Gemälde ist ein Geschenk von Frau Kazimiera Strahl-Drozdowska. Ein Ring, der dem heldenhaften Warschau von Erzbischof Józef Feliks Gawlina verliehen wurde, der während des Krieges als Feldbischof der polnischen Streitkräfte im Exil diente.

У Музеї Варшавського повстання є також каплиця с благословенний О. Юзеф Станек, капелан Групи Армії Крайової «Криска», де Святі Меси для відвідувачів відправляються щонеділі о 12.30. водночас розпочав навчання на таємному факультеті соціології Варшавського університету, працював капеланом і шпитальним капеланом у сестер Родини Марії в Кошиках аж до початку повстання.капелан групи «Криска» воював у Чернякові, взявши псевдонім «Рудий», відправляв польові меси для вояків Армії Крайової та цивільних, сповідав, відвідував хворих у шпиталях, рятував поранених, виносячи їх з лінії фронту. , він присвятив себе рятуванню життя інших, відмовившись від евакуації на Празький берег Вісли і поступився місцем на понтоні пораненій дружині солдат. О. Юзеф Станек «Рудий», полонений есесівцями, загинув на шибениці 23 вересня 1944 року.

Каплицю влаштували в приміщенні колишньої водоочисної станції трамвайної електростанції на Волі. До нього примикає великий зал котельні, де розміщені виставки та кінотеатр. Художник Матеуш Шродонь створив мурал «Процес 108 мучеників», на якому зображені польські мученики часів Другої світової війни. У строгому інтер'єрі привертає увагу монументальне розп'яття з дуба на вівтарній стіні. Фігура Христа є копією вцілілої скульптури з церкви св. Трійці у варшавському Солці, біля якого німці стратили о. Юзеф Станек. Її автор – скульптор Юзеф Вонсач із Кракова. Стіни каплиці були облицьовані сірим вапняком з Іспанії, а підлога — кубиками берези. Антепендій вівтаря утворений образом Богородиці з Немовлям, відомим як «Цейтхайнська Мадонна». Малюнок, намальований олівцем на картоні, був створений напередодні Різдва 1944 року в шпиталі для військовополонених табору Цайтхайн як робота невідомого повстанця – професора медицини в цивільному житті. Червоні намистини на шиї Мадонни привертають увагу, відсилаючи до традиційних польських народних костюмів. Картина є подарунком пані Казімери Штраль-Дроздовської. Перстень, подарований героїчній Варшаві архієпископом Юзефом Феліксом Ґавліною, який під час війни служив польовим єпископом польських збройних сил у вигнанні.

In the Warsaw Uprising Museum there is also a chapel of blessed Fr. Józef Stanek, chaplain of the Home Army Group "Kryska", where Holy Masses are celebrated for visitors every Sunday at 12.30. Father Józef Stanek was born on December 4, 1916 in Łapsze Niżne in Spisz. The young Pallottine was ordained in April 1941 Almost at the same time, he began studying at the secret Sociology Department of the University of Warsaw, working as a chaplain and hospital chaplain at the Institute of the Sisters of the Family of Mary in Koszyki until the outbreak of the Uprising. chaplain of the "Kryska" Group fighting in Czerniaków, taking the pseudonym "Rudy". He celebrated field masses for Home Army soldiers and civilians, confessed, visited patients in hospitals, rescued the wounded, carrying them from the front line. In the last days of the uprising at Przyczółek Czerniakowski, he devoted himself to saving the lives of others, refusing to evacuate to the Praga bank of the Vistula and gave his place in the pontoon to the wounded wife the soldier. Fr. Józef Stanek "Rudy", captured by the SS, died on the gallows on September 23, 1944. The chapel was arranged in the room of the former water treatment plant of the tram power plant in Wola. It is adjacent to the large hall of the boiler room, where exhibitions and a cinema are located. The artist Mateusz Środoń created the mural "Process of 108 Martyrs", which depicts Polish martyrs from the Second World War. In the austere interior, the monumental crucifix made of oak wood on the altar wall attracts attention. The figure of Christ is a replica of a surviving sculpture from the church of St. Trinity in Warsaw's Solec, near which the Germans executed Fr. Józef Stanek. Its author is the sculptor Józef Wąsacz from Krakow. The walls of the chapel were lined with gray limestone from Spain, and the floor with birch cubes. The antependium of the altar is formed by the image of the Virgin and Child, known as the "Madonna of Zeithain". The small picture, drawn with crayon on cardboard, was created on Christmas Eve 1944 in the prisoner-of-war hospital of the Zeithain camp as the work of an unknown insurgent - a professor of medicine in plain clothes. The red beads on Madonna's neck draw attention, referring to traditional Polish folk costumes. The painting is a gift from Mrs. Kazimiera Strahl-Drozdowska. A ring given to heroic Warsaw by Archbishop Józef Feliks Gawlina, who served as the Field Bishop of the Polish Armed Forces in exile during the war.

 

Kościół zamkowy św. Jadwigi w Brzegu

Przylegająca do zamku od południowego zachodu gotycka, kamienno-ceglana dawna kaplica zamkowa pw. św. Jadwigi powstała na miejscu kolegiaty z lat 1368–1369, w wyniku jej przebudowy w połowie XVI stulecia. Zniszczona w 1741 roku bombardowaniem przez Prusaków – ocalało tylko prezbiterium, które po przebudowie w latach 1783–1784 stało się mauzoleum Piastów brzeskich (do 1945 roku w krypcie znajdowały się 22 sarkofagi). Po częściowym zniszczeniu w czasie II wojny światowej (mimo to w tymże roku odprawiono tu pierwszą po wojnie mszę świętą dla ludności polskiej), odbudowana i regotyzowana oraz powtórnie poświęcona jako kościół w 1989 roku. W obecnym wystroju m.in. współcześnie namalowane drzewo genealogiczne Piastów i marmurowe epitafium upamiętniające miejsce pochówku Piastów brzeskich (obecnie sarkofagi, znajdują się w przyległym Muzeum Piastów Śląskich).

An die Burg von Südwesten angrenzend wurde die gotische, steinerne und gemauerte ehemalige Burgkapelle in Brzeg / Brieg an der Stelle der Kollegiatskirche aus den Jahren 1368-1369 als Ergebnis ihres Umbaus in der Mitte des 16. Jahrhunderts errichtet. 1741 durch Bombardierung durch die Preußen zerstört - nur das Presbyterium blieb erhalten, das nach dem Wiederaufbau in den Jahren 1783-1784 zum Mausoleum der Brzeger Piasten wurde (bis 1945 befanden sich in der Krypta 22 Sarkophage). Nachdem sie im Zweiten Weltkrieg teilweise zerstört worden war (trotz der Tatsache, dass hier im selben Jahr die erste Nachkriegsmesse für die polnische Bevölkerung gefeiert wurde), wurde sie 1989 wieder aufgebaut und regothisiert und als Kirche neu eingeweiht. Im aktuellen Design ein zeitgenössischer gemalter Stammbaum der Piasten und ein Marmorepitaph, das an die Grabstätte der Brzeger Piasten erinnert (derzeit befinden sich die Sarkophage im angrenzenden Museum der Schlesischen Piasten).

Adjacent to the castle from the south-west, the Gothic, stone and brick former castle chapel in Brzeg was built on the site of the collegiate church from the years 1368-1369, as a result of its reconstruction in the mid-16th century. Destroyed in 1741 by bombing by the Prussians - only the presbytery survived, which after the reconstruction in the years 1783-1784 became the mausoleum of the Brzeg Piasts (until 1945 there were 22 sarcophagi in the crypt). After being partially destroyed during World War II (despite the fact that the first post-war mass for the Polish population was celebrated here in the same year), it was rebuilt and regothized and rededicated as a church in 1989. In the current design, a contemporary painted Piast family tree and a marble epitaph commemorating the burial place of the Brzeg Piasts (currently the sarcophagi are in the adjacent Museum of the Silesian Piasts).

Kaplice - grobowce Buchholtzów i Zachertów w Supraślu

 

Na poewangelickim cmentarzu w Supraślu znajduje się okazały neogotycki grobowiec rodziny Buchholtzów z początku XX wieku. Mauzoleum zostało wzniesione w 1904 roku po tragicznej śmierci przemysłowca Adolfa Buchholtza przez jego żonę Adelę, według projektu warszawskiego architekta Hugo Kudery z Warszawy.

Nad wejściem do kaplicy umieszczono piękną mozaikę Chrystusa Króla. Jest to jedna z najciekawszych budowli tego typu w Polsce.

Drugim bardzo ciekawym obiektem w tej części cmentarza jest skromniejszy grobowiec rodziny Zachertów. Wybudowany został w 1885 roku w stylu neoklasycystycznym. Nad wejściem do grobowca znajduje się herb Zachertów - Runicki. Przedstawia on klejnot wyobrażający owcze runo, które nawiązuje do tkackiej tradycji rodziny.

Kościół pw. św. Stanisława Biskupa w Górecku Kościelnym

Obecny kościół w Górecku Kościelnym, wzniesiony w 1768 r. z fundacji Jana Jakuba Zamoyskiego, jest interesującym przykładem drewnianego budownictwa sakralnego. Wraz z współczesną mu murowaną dzwonnicą i ogrodzeniem, sąsiadującym cmentarzem grzebalnym oraz drewnianymi kaplicami jest związany z kultem św. Stanisława Bpa.

Według tradycji 7 października 1648 r. objawił się tu św. Stanisław Biskup i Męczennik. Na miejscu objawienia wzniesiono najpierw drewnianą kapliczkę, a w 1668 r. Marcin Zamoyski, podstoli lwowski, późniejszy podskarbi wielki koronny, jako wotum dziękczynne za zwycięstwo w bitwie pod Chocimiem ufundował drewniany kościół, dwie kaplice poświęcone kultowi św. Stanisława oraz niewielki klasztor, gdzie osadził zakonników franciszkańskich, którzy administrowali parafią do kasaty klasztoru w 1864 roku.

Obecny kościół (w miejsce poprzedniego zniszczonego przez Szwedów) został zbudowany z fundacji Jana Jakuba Zamoyskiego w 1768 roku.

Współcześnie z kościołem wzniesiono murowaną dzwonnicę i ogrodzenie z kapliczkami. 

Na terenie przykościelnym ludowa figura Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej (XIX w.)

Dzwonnica usytuowana w murze ogrodzenia, z trzema arkadowymi otworami na dzwony w górnej kondygnacji oraz bramą i furtką w dolnej. Naprzeciw głównego wejścia do kościoła znajduje się dzwonnica wzniesiona w 1787 r.; składa się z dwóch kondygnacji, w obu powtarza się motyw arkad. W górnej kondygnacji umieszczono trzy dzwony wykonane w 1906 r. we Lwowie. 

Cmentarz parafialny.

Kapliczka "Pod dębami". Do dziś ok. 200 m od kościoła stoją dwie kapliczki, których powstanie jest związane z objawieniem się św. Stanisława, jakie miało miejsce siódmego października 1648 r. za panowania króla Jana Kazimierza. 

"Kaplica na wodzie" znajdująca się w pobliżu miejsca objawień św. Stanisława

Godnym uwagi jest drzewostan wokół kościoła, a także dęby liczące ponad 500 lat, co każe przypuszczać, że kult świętego Stanisława sięga tu XV a nawet XIV wieku.