Tablice pamięci na terenie klasztoru kapucynów w Zakroczymiu

 

Kapucyński kościół św. Wawrzyńca w Zakroczymiu (II)

 

Kapucyński kościół św. Wawrzyńca w Zakroczymiu (I)

Pierwotnie kościół posiadał założenie jednonawowe, jednak z czasem został powiększony o nawy boczne. Cały zespół architektoniczny (wraz z przyległym klasztorem) w obecnym kształcie ukształtował się głównie w latach 1757–1765.

Skromna, lecz surowa fasada obiektu odzwierciedla typowy dla zakonu kapucynów styl budowlany. Wnętrze świątyni jest tradycyjnie jednoprzestrzenne z wydzielonym, węższym prezbiterium. Na ścianach prezbiterium zachowały się zabytkowe malowane kartusze z pierwszej połowy XVII wieku, przedstawiające m.in. orła z herbem Waza.

Pod prezbiterium i nawą znajdują się krypty grzebalne, w których spoczywają dawni zakonnicy oraz fundator klasztoru, Józef Młocki.

W bezpośrednim sąsiedztwie kościoła znajduje się prostokątny wirydarz z zabudowaniami klasztornymi otoczonymi starannie utrzymanym ogrodem.

Na przykościelnym dziedzińcu wzrok przyciąga zabytkowa kamienna figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem, ustawiona tam w 1957 roku.

Obiekt wielokrotnie ulegał zniszczeniom w czasie wojen i powstań, jednak za każdym razem był pieczołowicie odbudowywany.

Kościół w Raszynie (II)

 

Kościół w Raszynie

Kościół św. Szczepana i św. Anny w Raszynie to najstarszy i najcenniejszy zabytek architektoniczny w tej podwarszawskiej miejscowości. Choć sama parafia rzymskokatolicka powstała tu już w XIV wieku, obecna murowana świątynia pochodzi z XVII stulecia.

Pierwszy kościół w tym miejscu był drewniany, a jego uroczystej konsekracji dokonano w 1497 roku. Drewniana konstrukcja służyła lokalnym wiernym przez ponad 250 lat, ulegając w międzyczasie m.in. zuchwałej grabieży pod koniec XVI wieku. Nową, murowaną świątynię ufundował w 1654 roku Zygmunt Opacki, podkomorzy warszawski oraz ówczesny właściciel Raszyna i Falent. Budowla reprezentuje styl uproszczonego baroku oraz renesansu, z wyraźnymi elementami późniejszego klasycyzmu.

W 1790 roku słynny architekt Szymon Bogumił Zug przeprowadził gruntowną przebudowę kościoła na zlecenie Piotra Teppera Starszego. Nad wejściem głównym do budynku do dziś zachował się oryginalny, barokowy kartusz przedstawiający herb Prus III rodziny Opackich.

Kościół odegrał ważną rolę w trakcie słynnej bitwy pod Raszynem w 1809 roku, kiedy to służył jako schron oraz szpital wojskowy. Podczas I wojny światowej obiekt poważnie ucierpiał – pożar zniszczył wtedy dach oraz duże fragmenty ścian. W 1981 roku przestrzeń kościoła została zauważalnie powiększona poprzez dobudowanie nowej, bocznej nawy.

Wewnątrz świątyni szczególną czcią wiernych otaczana jest XVI-wieczna kopia obrazu Matki Bożej Różańcowej Raszyńskiej. Współcześnie ten zabytkowy kościół parafialny mieści się bezpośrednio przy ruchliwej Alei Krakowskiej w Raszynie.

Kaplica polska w kościele skalnym w Budapeszcie

Kaplica Polska w Kościele Skalnym w Budapeszcie (znanym też jako kościół paulinów) to wyjątkowe miejsce modlitwy usytuowane w jaskini we Wzgórzu Gellérta. Powstała ona w latach 30. XX wieku jako symbol głębokiej i wielowiekowej przyjaźni polsko-węgierskiej. 

Centralnym elementem ołtarza jest monumentalny, wykonany z brązu orzeł w koronie, będący dziełem polskiego artysty Bronisława Chromego. Na piersi orła umieszczona została wierna kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, którą węgierscy paulini otrzymali w darze od swoich polskich współbraci z Jasnej Góry. Na ozdobnej barierce kaplicy można zobaczyć herby obu narodów połączone symbolem zakonu paulinów. 

Wnętrze skrywa również rzeźbę przedstawiającą świętą Jadwigę, która była węgierską księżniczką i zarazem królową Polski. 

Choć kaplica powstała jeszcze przed wybuchem II wojny światowej, szybko zyskała dramatyczne znaczenie historyczne. Po 1939 roku stała się ona regularnym miejscem schronienia oraz modlitwy dla rzesz polskich uchodźców i internowanych żołnierzy. 

W okresie rządów komunistycznych w 1951 roku kościół został splądrowany przez tajną policję, a wejście do jaskini zamurowano grubym betonowym murem. Dopiero po upadku komunizmu w 1989 roku świątynię zwrócono zakonowi paulinów, dzięki czemu Polacy i Węgrzy mogą ponownie odwiedzać to niezwykłe miejsce.