Kościół Świętej Trójcy w Wyszogrodzie

Kościół Świętej Trójcy w Wyszogrodzie to późnobarokowa świątynia wzniesiona w latach 1779–1786. Jest to czwarty z kolei kościół w historii parafii, której początki sięgają XIII wieku. Pierwsza świątynia w mieście powstała w XIII wieku, a od 1320 roku pieczę nad nią sprawowali Bożogrobcy z Miechowa. Poprzedni kościół stał bliżej Wisły, jednak w 1726 roku osuwający się brzeg rzeki zmusił parafię do zmiany lokalizacji kościoła. 

Obecny budynek wzniesiono na fundamentach świątyni, która spłonęła w wielkim pożarze miasta w 1773 roku. Prace budowlane przeprowadzono w latach 1779–1786, a fundamenty wzmocniono i zmieniono według projektu Samuela Fischera z Gdańska. Budowę murów sfinalizowano w 1786 roku, co zostało upamiętnione wyrytą datą na fasadzie frontowej. Nową świątynię konsekrowano około 1800 roku. Przy okazji konsekracji zmieniono wezwanie kościoła ze św. Jakuba na Świętą Trójcę.

Wyposażenie wnętrza i wieże zostały skompletowane dopiero po 1819 roku, po kasacie zakonu Bożogrobców. W 1837 roku dwie symetryczne wieże zostały dodatkowo nadbudowane. Podczas II wojny światowej, w 1942 roku, Niemcy zamknęli kościół i urządzili w nim spichlerz zbożowy.

Bryła świątyni reprezentuje styl późnobarokowy. Kościół jest budowlą halową z trójdzielną fasadą wschodnią, która jest ozdobiona dwiema wyodrębnionymi wieżami. Fasady zewnętrzne zostały opięte uproszczonymi pilastrami, które wspierają profilowane gzymsy. Wnętrze świątyni przykryte jest pięcioma przęsłami sklepienia kolebkowo-krzyżowego opartego na gurtach. Ściany nawy głównej są rozczłonkowane wysokimi wnękami, które zostały zamknięte półkoliście. 

W ołtarzu głównym znajduje się cenny późnobarokowy wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem oraz zabytkowe rzeźby. Wyposażenie uzupełnia pochodzący z około 1700 roku wizerunek św. Barbary. W prezbiterium znajduje się bogato zdobiona, zabytkowa ambona. W 1908 roku wykonano ozdobne polichromie ścienne.

Kościół św. Barbary w Modlinie

Kościół św. Barbary w Modlinie znajduje się przy ulicy Szpitalnej 69 w Nowym Dworze Mazowieckim. Świątynia pełni funkcję jedynego kościoła parafialnego w historycznej dzielnicy Modlin-Twierdza. Sam budynek sakralny wyróżnia się nietypową architekturą, ponieważ przypomina drewniany barak wojskowy. Obiekt ten pierwotnie służył jako część dawnego rosyjskiego lazaretu polowego na terenie fortyfikacji.

Samodzielna parafia pw. św. Barbary została erygowana 29 czerwca 2007 roku przez biskupa Piotra Liberę. Pod względem administracji kościelnej wspólnota ta należy do dekanatu zakroczymskiego w diecezji płockiej. 

W ołtarzu świątyni umieszczono szczególną niszę, w której znajduje się ziemia z obozu koncentracyjnego w Działdowie. Kościół stanowi skromny, lecz niezwykle unikalny punkt na mapie całego kompleksu Twierdzy Modlin. Obok buduje się nowy kościół dla parafii św. Barbary.

Kościół św. Michała Archanioła w Nowym Dworze Mazowieckim

Kościół św. Michała Archanioła w Nowym Dworze Mazowieckim to zabytkowa świątynia rzymskokatolicka zlokalizowana w centrum miasta przy ulicy Warszawskiej 1. Budynek został ufundowany przez księcia Stanisława Poniatowskiego oraz jego stryja, króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, a wzniesiono go pod koniec XVIII wieku. Architektura pierwotnej części obiektu reprezentuje styl klasycystyczny. W latach 80. XX wieku świątynia przeszła znaczącą rozbudowę, aby pomieścić rosnącą liczbę wiernych. Obecnie parafia należy do diecezji warszawsko-praskiej. Obiekt stanowi jedną z najważniejszych wizytówek Nowego Dworu Mazowieckiego.

Tablice pamięci na terenie klasztoru kapucynów w Zakroczymiu

 

Kapucyński kościół św. Wawrzyńca w Zakroczymiu (II)

 

Kapucyński kościół św. Wawrzyńca w Zakroczymiu (I)

Pierwotnie kościół posiadał założenie jednonawowe, jednak z czasem został powiększony o nawy boczne. Cały zespół architektoniczny (wraz z przyległym klasztorem) w obecnym kształcie ukształtował się głównie w latach 1757–1765.

Skromna, lecz surowa fasada obiektu odzwierciedla typowy dla zakonu kapucynów styl budowlany. Wnętrze świątyni jest tradycyjnie jednoprzestrzenne z wydzielonym, węższym prezbiterium. Na ścianach prezbiterium zachowały się zabytkowe malowane kartusze z pierwszej połowy XVII wieku, przedstawiające m.in. orła z herbem Waza.

Pod prezbiterium i nawą znajdują się krypty grzebalne, w których spoczywają dawni zakonnicy oraz fundator klasztoru, Józef Młocki.

W bezpośrednim sąsiedztwie kościoła znajduje się prostokątny wirydarz z zabudowaniami klasztornymi otoczonymi starannie utrzymanym ogrodem.

Na przykościelnym dziedzińcu wzrok przyciąga zabytkowa kamienna figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem, ustawiona tam w 1957 roku.

Obiekt wielokrotnie ulegał zniszczeniom w czasie wojen i powstań, jednak za każdym razem był pieczołowicie odbudowywany.

Kościół w Raszynie (II)