Kaplica polska w kościele skalnym w Budapeszcie

Kaplica Polska w Kościele Skalnym w Budapeszcie (znanym też jako kościół paulinów) to wyjątkowe miejsce modlitwy usytuowane w jaskini we Wzgórzu Gellérta. Powstała ona w latach 30. XX wieku jako symbol głębokiej i wielowiekowej przyjaźni polsko-węgierskiej. 

Centralnym elementem ołtarza jest monumentalny, wykonany z brązu orzeł w koronie, będący dziełem polskiego artysty Bronisława Chromego. Na piersi orła umieszczona została wierna kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, którą węgierscy paulini otrzymali w darze od swoich polskich współbraci z Jasnej Góry. Na ozdobnej barierce kaplicy można zobaczyć herby obu narodów połączone symbolem zakonu paulinów. 

Wnętrze skrywa również rzeźbę przedstawiającą świętą Jadwigę, która była węgierską księżniczką i zarazem królową Polski. 

Choć kaplica powstała jeszcze przed wybuchem II wojny światowej, szybko zyskała dramatyczne znaczenie historyczne. Po 1939 roku stała się ona regularnym miejscem schronienia oraz modlitwy dla rzesz polskich uchodźców i internowanych żołnierzy. 

W okresie rządów komunistycznych w 1951 roku kościół został splądrowany przez tajną policję, a wejście do jaskini zamurowano grubym betonowym murem. Dopiero po upadku komunizmu w 1989 roku świątynię zwrócono zakonowi paulinów, dzięki czemu Polacy i Węgrzy mogą ponownie odwiedzać to niezwykłe miejsce.

Kościół skalny w Budapeszcie

Kościół Skalny w Budapeszcie znajduje się na malowniczym zboczu Góry Gellérta. Świątynia została wydrążona wewnątrz naturalnej jaskini krasowej na początku XX wieku. Założycielami tego wyjątkowego miejsca kultu byli węgierscy mnisi z zakonu Paulinów.

Inspiracją do budowy kościoła była słynna grota objawień w Lourdes we Francji. Podczas II wojny światowej podziemne sale służyły jako schron i szpital polowy. W 1951 roku komunistyczne władze brutalnie zamknęły obiekt i aresztowały pracujących tam zakonników. Wejście do jaskini zostało wówczas zablokowane grubą ścianą z betonu na niemal czterdzieści lat. Świątynię uroczyście otwarto ponownie dopiero po upadku reżimu komunistycznego w 1989 roku.

Wewnątrz kościoła panuje stała, specyficzna temperatura wynosząca około dwunastu stopni Celsjusza przez cały rok.

Szczególnym miejscem dla zagranicznych gości jest boczna kaplica poświęcona narodowi polskiemu. W polskiej kaplicy umieszczono między innymi wierną kopię obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej.

Zwiedzający mogą podziwiać rzeźbę św. Iwana, pustelnika, który według legend uzdrawiał tam ludzi.

Przed wejściem do groty wznosi się okazały pomnik króla św. Stefana stojącego przy koniu.

Obiekt jest biletowany, a w cenie wstępu turyści otrzymują audioprzewodnik w języku polskim. Współcześnie kościół łączy funkcje popularnej atrakcji turystycznej oraz aktywnego miejsca codziennych nabożeństw.

Jasna Góra. Klasztor paulinów w Częstochowie

 Klasztor na Jasnej Górze to jedno z najważniejszych miejsc kultu religijnego i narodowego w Polsce. Został założony w 1382 roku przez księcia Władysława Opolczyka, który sprowadził do Polski zakon paulinów z Węgier. Największym skarbem sanktuarium jest ikona Matki Bożej Częstochowskiej, znana również jako Czarna Madonna. Jest to najważniejszy ośrodek pielgrzymkowy katolików w kraju, przyciągający miliony wiernych każdego roku. Jasna Góra pełniła funkcję obronną; w XVII wieku została otoczona nowoczesnymi murami bastionowymi. Miejsce to zasłynęło bohaterską obroną przed Szwedami w 1655 roku, co stało się symbolem oporu narodu. Na terenie kompleksu znajduje się barokowa bazylika, która zachwyca bogatym wystrojem i licznymi kaplicami. W klasztornym skarbcu przechowywane są cenne dary wotywne składane przez królów, hetmanów i zwykłych pielgrzymów na przestrzeni wieków. Charakterystyczna wieża jasnogórska ma wysokość ponad 106 metrów i dominuje nad panoramą Częstochowy. Klasztor odegrał kluczową rolę w zachowaniu polskiej tożsamości narodowej w czasach zaborów i okupacji. Oprócz Kaplicy Cudownego Obrazu warto odwiedzić m.in. Salę Rycerską, Bastion św. Rocha oraz Muzeum 600-lecia. 

Kruchta kościoła św. Ducha (paulinów) w Warszawie

 

W kruchcie kościoła św. Ducha w Warszawie znajduje się późnobarokowe epitafium z czarnego marmuru - Konstancji Dulfusowej (zm. 1747 r.), możnej mieszczki warszawskiej i jej syna, paulina Januarego.

W przedsionku znajduje się także barokowy, stiukowy ołtarz św. Antoniego (ok.1720-1730) z fundacji Konstancji Dulfusowej, uzupełniony w 2. poł. XIX w., ocalały ze zniszczeń wojennych z dawnego wystroju. W zwieńczeniu umieszczona grupa rzeźbiarska przedstawiająca Trójcę św. w otoczeniu aniołów.

In der Vorhalle der Kirche St. Geist gibt es ein spätbarockes Epitaph aus schwarzem Marmor - Konstancja Dulfusowa (gest. 1747), eine wohlhabende Warschauer Bürgerin und ihr Sohn Pauline Jan.

In der Vorhalle befindet sich außerdem ein barocker Stuckaltar der Hl. Anthony (ca. 1720-1730) aus der Stiftung von Konstancja Dulfusowa, ergänzt in der zweiten Hälfte. Neunzehnten Jahrhundert, überstanden die Kriegsschäden von der ehemaligen Einrichtung. In der Spitze befindet sich eine Skulpturengruppe, die die Heilige Dreifaltigkeit darstellt, die von Engeln umgeben ist.

In the porch of the church of St. Spirit, there is a late Baroque epitaph made of black marble - Konstancja Dulfusowa (d. 1747), a wealthy Warsaw townswoman and her son, Pauline January.

In the vestibule there is also a baroque, stucco altar of St. Anthony (ca. 1720-1730) from the foundation of Konstancja Dulfusowa, supplemented in the second half. Nineteenth century, survived the war damage from the former decor. In the finial there is a sculptural group depicting the Holy Trinity surrounded by angels.

Kościół św. Ducha w Warszawie (paulinów)

Pierwsze wzmianki o kościele Świętego Ducha poza murami miasta Warszawy odnotowano w XIV wieku. W czasie potopu szwedzkiego kościół został całkowicie zrujnowany. Na życzenie króla Jana Kazimierza, w dowód uznania za bohaterska obronę Jasnej Góry, magistrat miasta Warszawy oddaje kościół św. Ducha ojcom paulinom. W 1707 r. paulini rozpoczynają budowę barokowego kościoła według projektu Józefa Pioli pod nadzorem J. Bellotiego.

W 1708 r. w Warszawie panuje wielka zaraza. W tym roku paulini organizują pierwszą Pieszą Pielgrzymkę Warszawską na Jasną Górę, aby uprosić u Matki Bożej oddalenie zarazy.

Po ustaniu zarazy, z kościoła św. Ducha wyrusza piesza pielgrzymka na Jasną Górę, z dziękczynnym wotum Warszawy dla Matki Najświętszej. Od 1711 r. datuje się ciągłość Pieszej Pielgrzymki Warszawskiej prowadzonej do dnia dzisiejszego przez paulinów.

W 1819 r. rząd carski usuwa ojców paulinów z Warszawy, a kościół przejmuje niemieckie bractwo św. Benona. Po Powstaniu Styczniowym przed kościołem umieszczono figurę Matki Bożej dłuta Czajkowskiego.

Podczas Powstania Warszawskiego wnętrze kościoła i dachy zostały zupełnie wypalone. Ocalał jedynie ołtarz pod chórem, krzyż metalowy na filarze, podstawa skarbony, drzwi wejściowe, odrzwia marmurowe do kaplicy Matki Bożej i zakrystii.

W 1950 roku, po 130 latach, obejmują paulini kościół św. Ducha i część dawnego klasztoru, rozpoczynając ich odbudowę.

The first mention of the Church of the Holy Spirit outside the walls of the city of Warsaw dates back to the 14th century. During the Swedish Deluge, the church was completely ruined. At the request of King John Casimir, in recognition of the heroic defense of Jasna Góra, the City of Warsaw handed over the church of St. Spirit to the Pauline Fathers. In 1707, the Pauline Fathers began the construction of a Baroque church designed by Józef Piola under the supervision of J. Belloti.

In 1708, there is a great plague in Warsaw. This year, the Pauline monks are organizing the first Warsaw Walking Pilgrimage to Jasna Góra to ask the Mother of God to remove the plague.

After the end of the plague, from the church of St. Spirit, a walking pilgrimage to Jasna Góra sets off with Warsaw's thanksgiving votive offering to the Holy Mother. From 1711, the continuity of the Walking Warsaw Pilgrimage, led by the Pauline Fathers, dates back to 1711. In 1819, the tsarist government removes the Pauline Fathers from Warsaw, and the church takes over the German brotherhood of St. Benon. After the January Uprising, a figure of Our Lady by Tchaikovsky was placed in front of the church. During the Warsaw Uprising, the interior of the church and the roofs were completely burnt out. Only the altar under the choir, a metal cross on a pillar, the base of the treasury, the entrance door, and the marble doors to the chapel of Our Lady and the sacristy survived.

In 1950, after 130 years, the Pauline Fathers took over the church of St. Spirit and part of the former monastery, starting their reconstruction.

Die erste Erwähnung der Heilig-Geist-Kirche außerhalb der Stadtmauern von Warschau stammt aus dem 14. Jahrhundert. Während der schwedischen Sintflut wurde die Kirche vollständig zerstört. Auf Wunsch von König Johann Kasimir übergab die Stadt Warschau in Anerkennung der heldenhaften Verteidigung von Jasna Góra die Kirche St. Geist den Paulinervätern. 1707 begannen die Pauliner mit dem Bau einer Barockkirche nach einem Entwurf von Józef Piola unter der Leitung von J. Belloti.

1708 gibt es in Warschau eine große Pest. In diesem Jahr organisieren die Paulinermönche die erste Warschauer Wanderpilgerfahrt nach Jasna Góra, um die Gottesmutter zu bitten, die Pest zu beseitigen.

Nach dem Ende der Pest, von der Kirche St. Geist, eine Wanderwallfahrt nach Jasna Góra, beginnt mit Warschaus Danksagung an die Heilige Mutter. Ab 1711 geht die Kontinuität der Wallfahrt zu Fuß durch Warschau, die von den Paulinerpatern geleitet wird, auf das Jahr 1711 zurück. 1819 entfernt die zaristische Regierung die Pauliner aus Warschau und die Kirche übernimmt die deutsche Bruderschaft St. Benon. Nach dem Januaraufstand wurde vor der Kirche eine Figur der Muttergottes von Tschaikowsky aufgestellt. Während des Warschauer Aufstands brannten das Innere der Kirche und die Dächer vollständig aus. Nur der Altar unter dem Chor, ein Metallkreuz auf einer Säule, der Sockel der Schatzkammer, die Eingangstür und die Marmortüren zur Kapelle Unserer Lieben Frau und zur Sakristei blieben erhalten.

1950, nach 130 Jahren, übernahmen die Pauliner die Kirche St. Geist und ein Teil des ehemaligen Klosters beginnen mit dem Wiederaufbau.