Architektura kościoła Świętej Trójcy w Bogacicy to przykład późnobarokowej świątyni z elementami neobarokowymi, wzniesionej w latach 1797–1805. Budowla charakteryzuje się masywną bryłą z jedną, dominującą wieżą, którą dobudowano w 1905 roku.
Wieżę wieńczy charakterystyczny dla tego stylu cebulasty hełm z latarnią, nadający kościołowi smukłości. Elewacja świątyni jest tynkowana i posiada subtelne podziały ramowe, co podkreśla jej klasycystyczną prostotę. We wnętrzu kościoła dominuje bogaty wystrój neobarokowy, który harmonijnie łączy się z architekturą obiektu. Kluczowym elementem architektonicznym jest sklepienie kolebkowe z lunetami, zdobiące przestronną nawę główną. Prezbiterium jest wydzielone i zamknięte półkoliście, co jest typowe dla założeń barokowych w regionie opolskim. Całość założenia architektonicznego, wraz z otaczającym murem, tworzy spójny zespół zabytkowy wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz