Klasztor w Pożajściu (lit. Pažaislio vienuolynas) to największy zespół klasztorny na Litwie i jeden z najcenniejszych zabytków późnego baroku w Europie Północno-Wschodniej. Obiekt położony jest na malowniczym półwyspie nad Zalewem Kowieńskim.
Klasztor został ufundowany w drugiej połowie XVII wieku przez kanclerza wielkiego litewskiego, Krzysztofa Zygmunta Paca. Obiekt wzniesiono z przeznaczeniem dla surowego zakonu kontemplacyjnego – kamedułów. Głównym architektem tego założenia był Włoch Giovanni Battista Frediani. Prace budowlane i dekoracyjne trwały kilkadziesiąt lat, rozpoczynając się w 1667 roku. Kompleks charakteryzuje się niezwykle rzadko spotykanym, oryginalnym układem przestrzennym opartym na sześciokątach. Włoski styl architektoniczny reprezentują liczne dziedzińce, krużganki oraz falujące linie fasady.
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny wyróżnia się wspaniałą kopułą, która dominuje nad okolicznym krajobrazem. Wnętrza świątyni ozdobiono marmurem, sztukateriami wykonanymi przez artystów z Lombardii oraz freskami pędzla Michała Arcangelo Palloniego. Fundator i jego rodzina zostali pochowani w podziemiach klasztoru, zgodnie z ich ostatnią wolą.
Przez lata historii klasztor ulegał zniszczeniom w czasie wojen, a także przechodził w ręce prawosławnych mnichów w okresie carskim. W czasach Związku Radzieckiego kompleks był dewastowany, służąc między innymi jako archiwum, szpital psychiatryczny oraz obóz dla młodzieży.
W 1992 roku odrestaurowany obiekt przekazano żeńskiemu zgromadzeniu Sióstr św. Kazimierza. Obecnie na terenie klasztoru działa również muzeum historyczne oraz centrum kultury. Od 1996 roku w zabytkowych wnętrzach i ogrodach organizowany jest prestiżowy Festiwal Muzyki w Pożajściu. Otoczenie klasztoru, w tym odtworzone ogrody i pobliski las, tworzą wspaniałą enklawę ciszy i spokoju.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz