Kolegiata św. Antoniego w Sokółce i sanktuarium Najświętszego Sakramentu

 
Kolegiata pw. św. Antoniego w Sokółce to zabytkowa świątynia zbudowana w latach 1840–1848 w stylu klasycystycznym. Kościół o wymiarach 32×16 metrów miał dwie wieże, trzy nawy i trzy ołtarze. W ołtarzu głównym umieszczono obraz św. Antoniego, a nad nim – obraz Wniebowzięcia NMP. Ołtarz po prawej stronie został poświęcony dla św. Michała, zaś po lewej dla św. Anny. 

W 2008 r. w parafii miało miejsce uznane przez Kościół wydarzenie eucharystyczne. Na upuszczonym z puszki komunikancie pojawiła się plama przypominająca krew. W 2017 r. kolegiata została podniesiona do rangi sanktuarium Najświętszego Sakramentu.

Collegiate Church st. Anthony in Sokółka is a historic temple built in the years 1840-1848 in the classicist style. The church, measuring 32×16 meters, had two towers, three naves and three altars. In the main altar there is a painting of St. Anthony, and above it - the image of the Assumption of the Blessed Virgin Mary. The altar on the right was dedicated to St. Michael, and on the left for St. Anna.

In 2008, a Eucharistic event recognized by the Church took place in the parish. A stain resembling blood appeared on the communique dropped from the can. In 2017, the collegiate church was elevated to the rank of a sanctuary of the Blessed Sacrament.

Stiftskirche st. Antonius in Sokółka ist eine historische Kirche, die in den Jahren 1840-1848 im klassizistischen Stil erbaut wurde. Die 32 x 16 Meter große Kirche hatte zwei Türme, drei Schiffe und drei Altäre. Im Hauptaltar befindet sich ein Gemälde des hl. Antonius und darüber - das Bild der Himmelfahrt der Heiligen Jungfrau Maria. Der rechte Altar war dem hl. Michael und links nach St. Anna.

2008 fand in der Pfarrei eine kirchlich anerkannte Eucharistiefeier statt. Auf dem Kommuniqué, das aus der Dose gefallen war, erschien ein Fleck, der Blut ähnelte. 2017 wurde die Stiftskirche in den Rang eines Heiligtums des Allerheiligsten erhoben.

Iglesia colegiada S t. Anthony in Sokółka es un templo histórico construido en los años 1840-1848 en estilo clasicista. La iglesia, de 32×16 metros, tenía dos torres, tres naves y tres altares. En el altar mayor hay una pintura de S. Anthony, y sobre él, la imagen de la Asunción de la Santísima Virgen María. El altar de la derecha estaba dedicado a S. Michael, y a la izquierda por St. Ana.

En 2008, se llevó a cabo en la parroquia un evento eucarístico reconocido por la Iglesia. Una mancha parecida a la sangre apareció en el comunicado que cayó de la lata. En 2017, la colegiata fue elevada al rango de santuario del Santísimo Sacramento.

Chiesa Collegiata st. Sant'Antonio a Sokółka è un tempio storico costruito negli anni 1840-1848 in stile classicista. La chiesa, che misurava metri 32×16, aveva due torri, tre navate e tre altari. Nell'altare maggiore si trova una tela di S. Antonio, e sopra di esso - l'immagine dell'Assunzione della Beata Vergine Maria. L'altare di destra era dedicato a S. Michele, e a sinistra per S. Anna.

Nel 2008 si è svolto nella parrocchia un evento eucaristico riconosciuto dalla Chiesa. Una macchia simile al sangue apparve sul comunicato lasciato cadere dal barattolo. Nel 2017 la collegiata è stata elevata al rango di Santuario del Santissimo Sacramento.

Kościół zamkowy św. Jadwigi w Brzegu

Przylegająca do zamku od południowego zachodu gotycka, kamienno-ceglana dawna kaplica zamkowa pw. św. Jadwigi powstała na miejscu kolegiaty z lat 1368–1369, w wyniku jej przebudowy w połowie XVI stulecia. Zniszczona w 1741 roku bombardowaniem przez Prusaków – ocalało tylko prezbiterium, które po przebudowie w latach 1783–1784 stało się mauzoleum Piastów brzeskich (do 1945 roku w krypcie znajdowały się 22 sarkofagi). Po częściowym zniszczeniu w czasie II wojny światowej (mimo to w tymże roku odprawiono tu pierwszą po wojnie mszę świętą dla ludności polskiej), odbudowana i regotyzowana oraz powtórnie poświęcona jako kościół w 1989 roku. W obecnym wystroju m.in. współcześnie namalowane drzewo genealogiczne Piastów i marmurowe epitafium upamiętniające miejsce pochówku Piastów brzeskich (obecnie sarkofagi, znajdują się w przyległym Muzeum Piastów Śląskich).

An die Burg von Südwesten angrenzend wurde die gotische, steinerne und gemauerte ehemalige Burgkapelle in Brzeg / Brieg an der Stelle der Kollegiatskirche aus den Jahren 1368-1369 als Ergebnis ihres Umbaus in der Mitte des 16. Jahrhunderts errichtet. 1741 durch Bombardierung durch die Preußen zerstört - nur das Presbyterium blieb erhalten, das nach dem Wiederaufbau in den Jahren 1783-1784 zum Mausoleum der Brzeger Piasten wurde (bis 1945 befanden sich in der Krypta 22 Sarkophage). Nachdem sie im Zweiten Weltkrieg teilweise zerstört worden war (trotz der Tatsache, dass hier im selben Jahr die erste Nachkriegsmesse für die polnische Bevölkerung gefeiert wurde), wurde sie 1989 wieder aufgebaut und regothisiert und als Kirche neu eingeweiht. Im aktuellen Design ein zeitgenössischer gemalter Stammbaum der Piasten und ein Marmorepitaph, das an die Grabstätte der Brzeger Piasten erinnert (derzeit befinden sich die Sarkophage im angrenzenden Museum der Schlesischen Piasten).

Adjacent to the castle from the south-west, the Gothic, stone and brick former castle chapel in Brzeg was built on the site of the collegiate church from the years 1368-1369, as a result of its reconstruction in the mid-16th century. Destroyed in 1741 by bombing by the Prussians - only the presbytery survived, which after the reconstruction in the years 1783-1784 became the mausoleum of the Brzeg Piasts (until 1945 there were 22 sarcophagi in the crypt). After being partially destroyed during World War II (despite the fact that the first post-war mass for the Polish population was celebrated here in the same year), it was rebuilt and regothized and rededicated as a church in 1989. In the current design, a contemporary painted Piast family tree and a marble epitaph commemorating the burial place of the Brzeg Piasts (currently the sarcophagi are in the adjacent Museum of the Silesian Piasts).

Serialowy kościół z serialu "Plebania" - Okuniew

 Parafia w Okuniewie została erygowana w 1540 r. przez biskupa płockiego Jakuba Buczackiego. Kościół świętego Stanisława Kostki należy do diecezji warszawsko-praskiej. Obecny klasycystyczny kościół murowany wzniesiono w latach 1828–1835 ze środków Jana Łubieńskiego, właściciela majątku Okuniew. Kościół zaprojektował architekt Jakub Kubicki, uczeń Dominika Merliniego. Niektóre źródła za projektanta uznają jednak Chrystiana Piotra Aignera. Kościół oraz plebania były miejscem akcji serialu „Plebania”, emitowanego przez TVP1.

The parish in Okuniewo was established in 1540 by the bishop of Płock, Jakub Buczacki. The Church of Saint Stanislaus Kostka belongs to the Diocese of Warsaw-Praga. The present classicist brick church was erected in the years 1828-1835 with the funds of Jan Łubieński, the owner of the Okuniew estate. The church was designed by architect Jakub Kubicki, a student of Dominik Merlini. However, some sources recognize Chrystian Piotr Aigner as the designer. The church and rectory were the setting of the series "Plebania", broadcast by TVP1.

Die Pfarrei in Okuniewo wurde 1540 vom Płocker Bischof Jakub Buczacki gegründet. Die Kirche des Hl. Stanislaus Kostka gehört zur Diözese Warschau-Praga. Die jetzige klassizistische Backsteinkirche wurde in den Jahren 1828-1835 mit Mitteln von Jan Łubieński, dem Besitzer des Gutes Okuniew, errichtet. Die Kirche wurde vom Architekten Jakub Kubicki, einem Schüler von Dominik Merlini, entworfen. Einige Quellen erkennen jedoch Chrystian Piotr Aigner als Designer an. Kirche und Pfarrhaus waren Schauplatz der von TVP1 ausgestrahlten Serie „Plebania“.

Kościół św. Trójcy (Pokoju) w Świdnicy

Kościół Pokoju pw. Trójcy Świętej w Świdnicy jest zabytkowym budynkiem sakralnym wybudowanym na mocy porozumień traktatu westfalskiego zawartego w 1648 i kończącego wojnę trzydziestoletnią. Należy do świdnickiej parafii Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce. Świdnicki Kościół Pokoju jest ostatnim z trzech Kościołów pokoju po obiektach w Głogowie i Jaworze, pod którego kamień węgielny położono 23 sierpnia 1656. Autorem projektu był wrocławski mistrz budowlany Albrecht von Saebisch. W 2001 Kościół Pokoju w Świdnicy został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

 

Kirche des Friedens Die Dreifaltigkeitskirche in Świdnica / Schweidnitz ist ein historischer Sakralbau, der aufgrund der Vereinbarungen des Westfälischen Friedens von 1648 zur Beendigung des Dreißigjährigen Krieges errichtet wurde. Sie gehört zur Kirchengemeinde Schweidnitz der Evangelisch-Augsburgischen Kirche in Polen. Die Friedenskirche in Świdnica ist die letzte der drei Friedenskirchen nach den Gebäuden in Głogów und Jawor, deren Grundstein am 23. August 1656 gelegt wurde. Der Autor des Projekts war der Breslauer Baumeister Albrecht von Saebisch . Im Jahr 2001 wurde die Friedenskirche in Świdnica in die Liste des UNESCO-Weltkulturerbes aufgenommen.

Bazylika Wniebowzięcia NMP w Węgrowie

Bazylika Mniejsza w Węgrowie pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, to monumentalne barokowe dzieło najwybitniejszych artystów tego okresu, zajmujące całą wschodnią stronę rynku. Wśród przypuszczalnych autorów świątyni wymienia się słynnego Tylmana van Gameren, Jana Reisnera i Carla Ceroniego. Barokowe wnętrza zdobi unikalny zespół malowideł ściennych pędzla Michała Anioła Palloniego, najsłynniejszego autora fresków w Polsce, które zachwycają niezwykłymi efektami iluzji przestrzennej. Innym znanym dziełem odznaczającym się ponadto niesamowitą aurą jest obraz „Taniec Śmierci” z XVII/XVIII wieku. Zawieszone w zakrystii bazyliki słynne na cały kraj Zwierciadło Twardowskiego, to metalowe, prostokątne lustro, które należało jakoby do słynnego magika.

The Minor Basilica in Węgrów, dedicated to the Assumption of the Blessed Virgin Mary, is a monumental Baroque work of the most outstanding artists of that period, occupying the entire eastern side of the square. Among the supposed authors of the temple are the famous Tylman van Gameren, Jan Reisner and Carl Ceroni. Baroque interiors are decorated with a unique set of wall paintings by Michelangelo Palloni, the most famous author of frescoes in Poland, which delight with unusual spatial illusion effects. Another famous work, which also has an amazing aura, is the painting "Dance of Death" from the 17th / 18th century. Suspended in the sacristy of the basilica, the famous Twardowski Mirror is a metal, rectangular mirror that supposedly belonged to a famous magician.

Kaplice - grobowce Buchholtzów i Zachertów w Supraślu

 

Na poewangelickim cmentarzu w Supraślu znajduje się okazały neogotycki grobowiec rodziny Buchholtzów z początku XX wieku. Mauzoleum zostało wzniesione w 1904 roku po tragicznej śmierci przemysłowca Adolfa Buchholtza przez jego żonę Adelę, według projektu warszawskiego architekta Hugo Kudery z Warszawy.

Nad wejściem do kaplicy umieszczono piękną mozaikę Chrystusa Króla. Jest to jedna z najciekawszych budowli tego typu w Polsce.

Drugim bardzo ciekawym obiektem w tej części cmentarza jest skromniejszy grobowiec rodziny Zachertów. Wybudowany został w 1885 roku w stylu neoklasycystycznym. Nad wejściem do grobowca znajduje się herb Zachertów - Runicki. Przedstawia on klejnot wyobrażający owcze runo, które nawiązuje do tkackiej tradycji rodziny.

Kościół pw. św. Stanisława Biskupa w Górecku Kościelnym

Obecny kościół w Górecku Kościelnym, wzniesiony w 1768 r. z fundacji Jana Jakuba Zamoyskiego, jest interesującym przykładem drewnianego budownictwa sakralnego. Wraz z współczesną mu murowaną dzwonnicą i ogrodzeniem, sąsiadującym cmentarzem grzebalnym oraz drewnianymi kaplicami jest związany z kultem św. Stanisława Bpa.

Według tradycji 7 października 1648 r. objawił się tu św. Stanisław Biskup i Męczennik. Na miejscu objawienia wzniesiono najpierw drewnianą kapliczkę, a w 1668 r. Marcin Zamoyski, podstoli lwowski, późniejszy podskarbi wielki koronny, jako wotum dziękczynne za zwycięstwo w bitwie pod Chocimiem ufundował drewniany kościół, dwie kaplice poświęcone kultowi św. Stanisława oraz niewielki klasztor, gdzie osadził zakonników franciszkańskich, którzy administrowali parafią do kasaty klasztoru w 1864 roku.

Obecny kościół (w miejsce poprzedniego zniszczonego przez Szwedów) został zbudowany z fundacji Jana Jakuba Zamoyskiego w 1768 roku.

Współcześnie z kościołem wzniesiono murowaną dzwonnicę i ogrodzenie z kapliczkami. 

Na terenie przykościelnym ludowa figura Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej (XIX w.)

Dzwonnica usytuowana w murze ogrodzenia, z trzema arkadowymi otworami na dzwony w górnej kondygnacji oraz bramą i furtką w dolnej. Naprzeciw głównego wejścia do kościoła znajduje się dzwonnica wzniesiona w 1787 r.; składa się z dwóch kondygnacji, w obu powtarza się motyw arkad. W górnej kondygnacji umieszczono trzy dzwony wykonane w 1906 r. we Lwowie. 

Cmentarz parafialny.

Kapliczka "Pod dębami". Do dziś ok. 200 m od kościoła stoją dwie kapliczki, których powstanie jest związane z objawieniem się św. Stanisława, jakie miało miejsce siódmego października 1648 r. za panowania króla Jana Kazimierza. 

"Kaplica na wodzie" znajdująca się w pobliżu miejsca objawień św. Stanisława

Godnym uwagi jest drzewostan wokół kościoła, a także dęby liczące ponad 500 lat, co każe przypuszczać, że kult świętego Stanisława sięga tu XV a nawet XIV wieku.

Kościół św. Władysława w Szydłowie

Gotycki kościół pw. św. Władysława w Szydłowie należy do tzw. „serii baryczkowskiej” - kościołów ekspiacyjnych ufundowanych przez króla Kazimierza Wielkiego w ramach pokuty za spowodowanie śmierci księdza Marcina Baryczki.

Kościół Imienia NMP w Szczuczynie, diec. łomżyńska

Barokowy kościół w Szczuczynie powstał według projektu Józefa Pioli, a budowę prowadził Józef Fontana. Został wzniesiony wraz z klasztorem i kolegium dla zakonu pijarów. Zespół klasztorny zbudował w latach 1701 -1707 właściciel miasta, Stanisław Antoni Szczuka, a ufundował król Jan III Sobieski jako upamiętnienie swego zwycięstwa pod Wiedniem. 
 

W 1805 roku, pijarzy opuścili klasztor i szczuczyński kościół stał się kościołem filialnym parafii w Wąsoszu. Samodzielna parafia Imienia Najświętszej Maryi Panny w Szczuczynie została powołana w 1889 roku i od tego czasu kościół spełnia funkcję kościoła parafialnego.

Kościół Wniebowzięcia NMP w Szymanowie

 

Kościół Wniebowzięcia NMP w Szymanowie w diecezji łowickiej wybudowany w stylu neobarokowym w XVII wieku.

Kościół Wszystkich Świętych w Szydłowie

 W Szydłowie znajduje się gotycki kościół Wszystkich Świętych, w którym zachowały się zabytkowe polichromie z XIV wieku, ze scenami z Nowego Testamentu, maryjne i pasyjne. 

Kościół św. Karola Boromeusza, ul. Chłodna 21, cz. II

Fasada flankowana dwiema wieżami, poprzedzona trójarkadowym przedsionkiem. Na fasadzie figury apostołów Piotra i Pawła. Fasadę wieńczy fronton z tympanonem, przedstawiającym patrona kościoła, Karola Boromeusza, udzielającego sakramentu Komunii mieszkańcom Mediolanu w czasie epidemii dżumy w 1567 r. 

Schody przed głównym wejściem (od zachodu) ozdobione rzeźbami autorstwa Ludwika Kauffmanna i Pawła Malińskiego i przedstawiającymi Ojców Kościoła, świętych Augustyna, Ambrożego, Grzegorza i Hieronima oraz apostołów Piotra i Pawła na fasadzie.

W bocznych elewacjach znajdują się zewnętrzne nisze z rzeźbami polskich świętych i błogosławionych (m.in. bł. Wincentego Kadłubka, św. Stanisława Kostki, św. Szymona z Lipnicy, św. Jadwigi Śląskiej, św. Jana Kantego, św. Wojciecha i św. Stanisława).

Przed głównym wejściem figura Matki Boskiej Łaskawej, według projektu Andrzeja Pruszyńskiego, odlana w brązie.

 

Kościół św. Karola Boromeusza w Warszawie ul. Chłodna, cz. I

 Kościół św. Karola Boromeusza znajduje się przy ul. Chłodnej 21 na warszawskim Mirowie. Wybudowany w latach 1841–1849 w stylu neorenesansowym według projektu Henryka Marconiego.

Kościół jest świątynią parafii św. Andrzeja. Został ufundowany przez księżniczkę Klementynę z Sanguszków Małachowską, właścicielkę dóbr lubartowskich, wzniesiony został u zbiegu ulic Chłodnej i Elektoralnej na terenie placu Pod Lwem, na zakończeniu Osi Saskiej. Kamień węgielny położono 18 sierpnia 1841 roku. Wzorowany na rzymskiej bazylice Santa Maria Maggiore, bazylice św. Pawła za Murami, a wnętrze na kościele Notre-Dame-de-Lorette w Paryżu. 

Zbudowany został na planie krzyża łacińskiego; trójnawowy, płaski strop kasetonowy oparty na żeliwnych kolumnach korynckich. 

Bazylika mniejsza pw. Trójcy Świętej i sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego

 

 Na Łysej Górze znajduje się opactwo świętokrzyskie, w którym znajdują się relikwie Świętego Krzyża. Jest to jedno z najstarszych sanktuariów w Polsce.

Bazylika Serca Jezusowego na warszawskiej Pradze

 Nuncjusz Achille Ratti, późniejszy papież Pius XI, powiedział o tym kościele, że to "najpiękniejszy kościół w Polsce". Zapraszam do zobaczenia bazyliki mniejszej Najświętszego Serca Jezusowego, znajdującej się przy ul. Kawęczyńskiej na warszawskiej Pradze.