Pierwotnie kościół posiadał założenie jednonawowe, jednak z czasem został powiększony o nawy boczne. Cały zespół architektoniczny (wraz z przyległym klasztorem) w obecnym kształcie ukształtował się głównie w latach 1757–1765.
Skromna, lecz surowa fasada obiektu odzwierciedla typowy dla zakonu kapucynów styl budowlany. Wnętrze świątyni jest tradycyjnie jednoprzestrzenne z wydzielonym, węższym prezbiterium. Na ścianach prezbiterium zachowały się zabytkowe malowane kartusze z pierwszej połowy XVII wieku, przedstawiające m.in. orła z herbem Waza.
Pod prezbiterium i nawą znajdują się krypty grzebalne, w których spoczywają dawni zakonnicy oraz fundator klasztoru, Józef Młocki.
W bezpośrednim sąsiedztwie kościoła znajduje się prostokątny wirydarz z zabudowaniami klasztornymi otoczonymi starannie utrzymanym ogrodem.
Na przykościelnym dziedzińcu wzrok przyciąga zabytkowa kamienna figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem, ustawiona tam w 1957 roku.
Obiekt wielokrotnie ulegał zniszczeniom w czasie wojen i powstań, jednak za każdym razem był pieczołowicie odbudowywany.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz