Architektura świątyni kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego w Zakroczymiu reprezentuje obecnie styl gotycko-renesansowy. Kościół wzniesiono na planie prostokąta, nadając mu formę budowli pseudobazylikowej.
Mury zewnętrzne są wyraźnie oskarpowane, co stanowi nawiązanie do gotyckich tradycji budowlanych. Głównym budulcem jest czerwona cegła, w którą wmurowano liczne kamienie polne. W fasadę kościoła wmurowano również nietypowe elementy obronne, takie jak kule. W ściany wkomponowano także dawne koło młyńskie.
Od południa i północy do korpusu nawowego przylegają dwie symetryczne kaplice. Wnętrze kościoła jest trzynawowe, podzielone filarami międzynawowymi.
Prezbiterium świątyni jest węższe i niższe od nawy głównej, zamknięte prostą ścianą. Wystrój i wyposażenie wnętrza pochodzą w dużej mierze z okresu powojennej odbudowy. Dużą część powojennego wystroju stanowią sprzęty przeniesione z poaugustiańskiego kościoła w Białej Podlaskiej. Wewnątrz zachowało się cenne barokowe i rokokowe wyposażenie przeniesione z innych zamkniętych świątyń. Świątynia nakryta jest płaskim stropem, wykonanym podczas powojennej rekonstrukcji. Wnętrze rozświetlają smukłe okna, które zostały zrekonstruowane po zniszczeniach wojennych.
Do zabytkowych elementów wyposażenia zalicza się wykonane w pierwszej połowie XVII wieku epitafium rodziny Chądzyńskich. W kościele przechowywane są także relikwie świętego Stanisława Kostki. Zespół kościelny w Zakroczymiu jest wpisany do rejestru zabytków i stanowi ważny punkt na mapie sakralnej Mazowsza.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz