Pierwszy drewniany obiekt sakralny w tym miejscu powstał około 1340 roku jako pierwotne miejsce pochówku trzech męczenników wileńskich, obecnie spoczywających w soborze św. Ducha. W 1350 roku, z polecenia Julianny Twerskiej, wzniesiono na jego miejscu nowy, kamienny chram. Zachowana do dziś cerkiew została zbudowana w 1514 roku przez Konstantego Ostrogskiego, a w 1609 roku przejęli ją unici. Po pożarze w latach 40. XVIII wieku obiekt odbudowano w stylu baroku wileńskiego z charakterystyczną, smukłą wieżą.
W wyniku likwidacji Unii w zaborze rosyjskim świątynię przekazano prawosławnym, a z czasem zyskała ona status parafialnej. W 1860 roku dobudowano absydę, a budynek przeszedł gruntowną przebudowę nadającą mu styl rusko-bizantyjski. Inicjatorem tych XIX-wiecznych zmian był Michaił Murawiew, który pragnął w ten sposób podkreślić przynależność Wilna do Rosji. Po zamknięciu świątyni w czasach radzieckich i generalnym remoncie, cerkiew została ponownie udostępniona wiernym w 1947 roku. Obecnie obiekt charakteryzuje się rusko-bizantyjską architekturą, biało-różowo-czerwoną elewacją oraz bogatymi dekoracjami.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz