Il Gesù (właściwie Kościół Najświętszego Imienia Jezus) to główna, macierzysta świątynia zakonu jezuitów w Rzymie. Położony jest przy placu o tej samej nazwie, niedaleko rzymskiego Kapitolu i placu Weneckiego.
Budowla jest uznawana za prototyp architektury barokowej i stała się wzorem dla setek kościołów jezuickich na całym świecie. Prace nad świątynią rozpoczęto w 1568 roku z inicjatywy kardynała Alessandro Farnese. Głównym architektem, który opracował projekt wnętrza, był Giacomo Barozzi da Vignola. Po śmierci Vignoli, budowę ukończył Giacomo della Porta, który zaprojektował charakterystyczną, dwukondygnacyjną fasadę.
Kościół został uroczyście konsekrowany w 1584 roku, stając się manifestem potęgi kontrreformacji. Wnętrze zaprojektowano tak, aby wierni mogli skupić się na ołtarzu i wyraźnie słyszeć kazania, co zapewnia doskonała akustyka. Jednym z najbardziej spektakularnych elementów jest fresk na sklepieniu – Triumf Imienia Jezus autorstwa Giovanniego Battisty Gaulliego. Malowidło to tworzy niesamowitą iluzję trójwymiarowości, sprawiając wrażenie, jakby postaci „wypadały” z ram sufitu do wnętrza kościoła.
W lewej nawie bocznej znajduje się bogato zdobiona kaplica św. Ignacego Loyoli, założyciela jezuitów. W kaplicy tej spoczywają szczątki świętego w srebrnej urnie umieszczonej pod ołtarzem.
Naprzeciwko kaplicy św. Ignacego znajduje się kaplica św. Franciszka Ksawerego, w której przechowywana jest relikwia jego prawego ramienia.
Konstrukcja kościoła z jedną szeroką nawą i rzędami bocznych kaplic zamiast naw bocznych zdominowała architekturę sakralną na kolejne stulecia.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz